بالا پایین و به آن طرف

همین که در گروه های تعاونی کار می کنند — تهیه زمین های-tiered، کاشت نهال، یا برداشت دانه و حمل آن به سراشیبی های شیب دار — ساکنان پیِخ موسیقی می نوازند. فصول تغییر می کند و موسیقی نیز، تبدیل روزمرگی به شخصیت موسیقی می شود. عشقی که آنها می خوانند نماد نیاز به دیگری است — دوست، خانواده، جامعه — برای ساخت پلی فونی از صدا ها. بالا پایین و به آن طرف، پرتره موسیقایی از جامعه ای از کشتکاران برنج و یادداشت های عشق و فقدان آنها است که با کار جمعی در مزرعه ها خلق شده است