خط داستانی
ما به شیوه قدیم نمی میریم. ما دستگاه های تهویه و دیالیز و واحدهای مراقبت ویژه داریم که می توانند ما را درمان کنند و بدن ما را زنده نگه دارند و این فناوری ها چگونگی تصمیمات پزشکی ما را به طور رادیکال تغییر داده است. در فرهنگ انکار مرگ ما، هر چقدر هم بیمار شویم همیشه امید وجود دارد. امید را تعریف کردن داستان بیمارانی است که با بیماری های خطرناکی روبرو هستند و بین واحد های مراقبت ویژه، اتاق های عمل، مراقبت سالمندی و خانه در حرکتند. دین پرستاری است که از بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته مراقبت می کند، اما خود مبتلا به سرطان تخمدان می شود. آلا نا جوان ۲۳ ساله جراحی مغز پرخطری انجام می دهد که حافظه کوتاه مدت او را از بین می برد. برتولد ۹۵ ساله با همسر پیرش زندگی می کند که سعی دارد آرزوی مرگ آرام در خانه را پاس بدارد. این فیلم داستان این بیماران و پرستاران راهنمایشان را روایت می کند که با مرگ روبه رو می شوند، امید را در آغوش می گیرند و در نهایت معنای ارزشمند بودن زندگی را دوباره تعریف می کنند.
