برای داشتن امید

سفر زنی از پرناوکا و رد او به هر چیز که به نظر می رسد را هیچ راهی ندارد. زندگی پر از دو دستگی های شخصی و تلاش برای بازسازی زندگی دیگران او را به سفری از زندان های ریسی می برد تا والدین فرزندان خود را بشناسند. تجربه انزوای در پوست خودش مارلی به ما نشان می‌دهد که مهربانی می‌تواند آمرزش بخش باشد و این که فقدان امید شرّ ترین شر انسانی است