آواز ونیَن
Song of Avignon
ژوناس مکِس در سفر سال ۱۹۶۶ به آوانیون را به یاد میآورد که در دورهای بحرانی از لحاظ روحی به او آرامش بخشید. ترکیب نوشتههای روزنامه که توسط آنگوس مکلیس خوانده میشود با تصاویر مکان و حافظه، فیلم را به تأملی شعری در باره درد، بقا و قدرت بازیافت انعکاس میدهد.
