با خوشی تا ابد

فیلم پژوهشی در قالب فرم های همکاری جایگزین در زندگی معاصر است. برای بسیاری از شخصیت ها، چندرسانه ای بودن، ازدواج باز یا رابطه های طولانی مدت عاشق-به-عشق به شیوه ای رضایت بخش تبدیل می شود، اما همچنین با سوء تفاهم اجتماعی یا درونی روابط شان دست و پنجه نرم می کنند. کارگردان به توسعه روابط شخصیت ها در طول چندین سال می‌ پردازد و در گفت‌وگوهای صمیمی، شادی، تلاش و ناامنی هایی که به دنبال این رویکردهای غیرمتعارف عشق می آید را جستجو می کند و نیاز به بازتعریف مشارکت در زمانه ما را آشکار می سازد.