ماؤ دیایا
Mau Dia
بر پایه شعری از ژاک پروور با نام صبحانه ی صبحگاهی، ماؤ دیا زمانی را تجربه می کند که زمان کش می آید و در آن روزمرگی درامات زندگی آشکار می شود. تمامی عناصر تفکیک می شوند و دوباره ساخته می شوند – دیوارهای نقاشی شده، باران هماهنگ، اعمال فاسد شده، تصویری یا آوازخوانده شده...
