یک برج وجود داشت: پرتره‌ای از میهالی ویگ

در مجارستان سوسیالیستی، در اوایل دهه ۱۹۸۰، هنر زیرزمینی رونق گرفت. در این دنیای اغلب پرصدا، قهرمانانه و پُر از احساس، ویگ میه‌ای، یکی از اعضای کلیدی بالاتون/ترابانت، نمادی از آهنگ‌سازی، صمیمیت و سفرهای درونی بود. او موسیقی برای فیلم‌های جانوس شانتوس، آندراس سورتیس و ایلدیکو سابو نوشت و بعدها به آهنگ‌ساز ثابت کارگردان جهان‌شناخته‌شده بیلا تَرْر تبدیل شد (و حتی در فیلم ۱۹۹۴ ساتانتانگو نقش اصلی نیز به او داده شد). در فیلم مستند، او درباره زندگی‌اش، جو و فضایی که اون دوره داشت، آدم‌هایی که با فرهنگ جایگزین مرتبط بودند و رابطه‌اش با آن‌ها، به شیوه‌ای بسیار شخصی و دقیق صحبت می‌کند. ما افکارش را درباره ادبیات، موسیقی، سینما و در کل جهان می‌فهمیم. او شخصیتی آرام و بامزه است که از محدودیت‌های خودش آگاه است، جنبه‌های تاریک شخصیتش را انکار نمی‌کند، اما قادر است با رضایت به سرنوشتش نگاه کند."