خط داستانی
دَریا در حال ازدواج است و آنتونیو بهترین من است. آنها دو هنرمند هستند که سالها در همان ساختمان زندگی کردهاند، اما حالا او به محلهای دیگر میرود. آنها برای کار روی پروژهای جدید الهام گرفته از فیلم سرخوشی فِدریکو فلّینی با نام جینجر و فرد هستند و با خود ایمنئوله، مونیكا، فرانچسکو، مارتینا و آندریا را به همراه میآورند. ابتدا کلاسهای رقص گوبی(زیرکِشی) پاپ اجرا میشود، بهطوری که فیلمنامه به تدریج با هم شکل میگیرد و هر روز با تمرینهایی در رم، ریمینی و فرانسه ادامه مییابد، در سالنهایی که به دلیل کووید-۱۹ تعطیلاند. حالت شور و سرخوشی بالا است، با وجود زمانهای نامطمئن، و گروه تئاتر ما کمکم شبیه گروهی از بازماندگان کشتیشکسته میشود که از نحوه درهمآمیختگی زندگی واقعی با آنچه بهطور ناکامل در حال تبدیلشدن به نمایش روی صحنه است، سردرگم میشوند.
