خط داستانی
در میان سقوطیافتگان درونمایههای ناشناختهٔ ذهن انسان را کاویده و همزمان ترسهای جسمی و روانی را که انسان هنگام از دست دادن نزدیکان تجربه میکند در کنار ویرانیهای تصویرهای زاویهدار از فیلمهای زامبی به نمایش میگذارد. این فیلم با ترکیب زیباییشناسیِ هنر-سینما با ذات خشن و ابتدایی فیلمهای زامبی، داستانی اصیل از نویسندهای در حال عزاداری را روایت میکند که در حال پذیرش گذشتهٔ خود است و با ارواح درونی و بیرونی در نبرد است. الهام گرفته از کارگردانانی مانند داریو آرجنتو، لوسیو فولی و جورج رومرو، فیلم ترکیبی از مضامین غیرمتعارف ارائه میدهد تا داستانی زامبیگونه و غیرمتعارف با روح انسانی خلق کند.
