خرده‌نگارهٔ خودبیان

نتیجه‌گیری با استفاده از عنوانی از یک ژانر ادبی، فیلم به عدم قطعیت هر دو مقولهٔ داستان و خود اذعان می‌کند. عناصر نوآر به ژست‌های بی‌روح در برابر نور روشن آفتاب کالیفرنیا تقلیل می‌یابد. ضبط‌های میدانی که در نیوزیلند انجام شده‌اند، از زبان زن‌ها درباره مادری، سقط جنین، جدایی‌ها و اضطراب شنیده می‌شود. یک رژه حقوق مدنی به آرامی در طول یک خیابان پیش می‌رود. بدن‌ها در حالت خستگی یا جراحات یا آرامش ظاهر می‌شوند، در حالی که آهنگ‌هایی از ایرما تاماس و گولدبرگ گذر زمان و آینده‌ای نامشخص را به‌تصویر می‌کشند.