خط داستانی
دومین فیلم همراه که با شمارش معکوس تکنیکال و رنگی معرفی می شود، سینماها را به عنوان تصاویر روایی در کنار ترکیب بینایتی خواب آلوده و زبان را نشان می دهد. واژه های «زیرراعانی» و «آزاد کننده» تکرار می شوند اما به نظر می رسد آزاد کننده در ترکیب نقاشی ها عقب می کشد. برای برجسته ساختن فیلم ها، ادای احترام کوتاهی به بازیگر مایکل کین آورده می شود. نتیجهٔ این میدان های نیروی دیداری، حس تمییز بین خواب آلودگی و عکاسی است و واژه ها و نام ها نیز به صورت جداگانه باقی می مانند.
