خط داستانی
این فیلم به صورت هنری با دست نقاشی شده و اساساً دربارهٔ تعامل میان رؤیای خواب آلوده و کلمات است، تأثیر یکی بر دیگری و نبرد بین این دو. اشکال نقاشی شده خواب آلوده متنوع و نسبتاً پیچیده اند و به شکل های تقریبی شناخته شده ای مانند افراد با رنگ های روشن یا توده ای از گل ها در می آیند. واژه هایی مانند «زیرراعانی» و «آزاد کننده» و همچنین بسیاری از واژگان ناخوانا تلاش می کنند تا درک تماشاگر را همسان کنند، گویی مغز با منشاء زبان نوشتاری دوباره رو به رو می شود. بازی واژه «قلم ها» این را تقویت می کند. در هر صورت، زبان به حاشیه می رود اما ردّی متمایز از تصاویر نقاشی شده به جای می گذارد.
