خط داستانی
این اثر که با عنوان ایتالیایی «لنتانو دا دُوِ» شناخته میشود، درامی است که به جستوجوی مکان و زمانِ گمشده میپردازد و از طریق تصاویر و نمادها به بررسی فاصله و جدایی میان انسانها میپردازد. کارگردان با استفاده از حس روایتگر و فضاسازی خام دست به نمایشی از تجربههای انسانی میزند که درونمایههای همزیستی، هویت و رویاهای دستنیافتنی را به چالش میکشد.
