خط داستانی
با تجربههای دو زن در پاریس و لندن، رقص ارواح به تحلیل پیچیدگی مفاهیم ارواح، حافظه و گذشته میپردازد. فیلم بر محور فیلسوف فرانسوی ژاک دریدا متمرکز است که میگوید سینما زمانی که خستهکننده نیست، هنرهای است برای بازگشت ارواح. او همچنین میگوید که حافظه گذشتهای است که هرگز شکل زمان حال را نگرفته است.
