فرانسه روشه

فرانس روش روزنامه‌نگار، منتقد فیلم، تهیه‌کننده و مجری تلویزیونی، بازیگر، بازیگر فرانسوی، متولد 2 آوریل 1921 در سن تروپه و درگذشته 14 دسامبر 2013 در 10 پاریس است. او همچنین کتاب‌ها و فیلم‌نامه‌هایی نوشته، نمایشنامه‌هایی اقتباس کرده و در فیلم‌ها بازی کرده است.

او به ویژه با: Ciné Mondial (1941-1944)، Cinévie و به ویژه Cinémonde که سردبیر آن بود، مجلات اختصاص داده شده به سینما همکاری کرد. Marie France سپس France-Soir، به عنوان heaد از صفحه سینمای روزنامه پیر لازارف. تیراژ روزنامه بیش از یک میلیون نسخه است و می تواند سه یا چهار نسخه در روز داشته باشد. او «مادام سینما» قدرتمندترین روزنامه فرانسوی است. ORTF، به عنوان بخشی از پخش: پنج ستون در صفحه اول، جایی که او به طور مشخص مصاحبه ای با بریژیت باردو انجام می دهد، Cinépanorama (برنامه های سینما، به ویژه در جشنواره کن)، سیسال‌ها سکوت (درباره ستارگان سینمای صامت) و تیتر: مصاحبه‌های طولانی با پیر براسور، مادلین رنو (1966)، ژان ماره (1968)، آرلتی، آنی ژیراردو (1969)، سیمون سینیوره، پل موریس (1970)، میشل پیکولی (1919)، میشل پیکولی (1970) آنتن 2: توسط ژاکلین بودریه فراخوانده می شود، او معاون سردبیر و سردبیر، رئیس بخش فرهنگ می شود. او متخصص سینما، سرگرمی و مد استدر اخبار تلویزیونی (1969-1986) که در چارچوب آن به طور مشخص هر روز در طول جشنواره فیلم کن ستونی در مورد فیلم های در حال رقابت به صورت زنده ارائه می کند. او همچنین با وودی آلن در نمایش وودی آلن یا بامزه ترین آنهدونیست در جهان (1979) مصاحبه می کند.

او سپس در برنامه‌های سکسی فولی‌های ساخته شده توسط پاسکال بروگنات (1986) شرکت کرد که در آن به تماشاگران از طریق تلفن و سپس J'aime à la Folie به Avign مشاوره می‌داد.در جشنواره (1987-1988): کانال جیمی، جایی که به درخواست میشل تولوز و پیر لسکور، او مجری برنامه T'as pas une idées، یک برنامه بین نسلی است که در آن یک مهمان، متولد دهه 1950 تا 70، توسط جوانان دهه 1990-1990 مورد بازجویی قرار می گیرد (1209). CinéCinéma، جایی که او نمایش Ciné-ciné court اختصاص داده شده به فیلم های کوتاه را ارائه می دهد. فرانس اینتر جایی که او ستون نویس پیر-ایو گیلن در نمایش پیمنت رز است.

فرانسه روشه استنویسنده چندین فیلمنامه، به ویژه با میشل اودیارد، که او را کشف کرد و در حدود پانزده فیلم بین سال‌های 1950 و 1958 بازی کرد.

او یکی از اعضای هیئت داوران جشنواره فیلم برلین در سال 1961 بود.

زندگی حرفه ای فرانس روش نمایه غیر معمولی دارد. او که تا حدود سال 1965 با عموم مردم آشنا بود، پس از آن کارکردهای اجرایی را بیشتر در پس زمینه، با دید کمتر، پیش از بازگشت به سینما از سال 1986 به عهده گرفت.کسوف، اگرچه فقط ظاهری است، و بازگشت او، در آن زمان شگفتی ایجاد کرده است.

او همسر فرانسوا شاله و سپس ژیلبر د گلدشمیت بود که از او یک پسر دارد: فردریک، متولد 1959.